Wednesday, 28 September 2011

Tabouleh; frisse bulghursalade

Het is een bizar jaar, de seizoenen lijken wel in de war! Zomer in de lente, herfst in de zomer er is geen pijl op te trekken. September verwent ons met een echte Indian Summer (a.k.a. nazomer, oudewijvenzomer of sint-michielszomer) en trakteert op temperaturen van boven de 20 graden. Toch nog een beetje het zomergevoel dit jaar en bij de zomer horen salades. Deze keer een heerlijke Libanese klassieker: Tabouleh.

Tabbūle betekent lichtscherp in het Syrisch-Libanees-Arabisch. Het is frisse salade op een zeer bescheiden basis van bulghur (of soms ook couscous) waar bij heel veel verse kruiden, peterselie en munt, worden toegevoegd. In het Midden-Oosten is deze salade is vaak onderdeel de mezze, een uitgebreid maal bestaande uit kleine gerechtjes. Vanwege de friszure smaak is het een heerlijke salade voor bij (vet) vlees. Dus ook lekker bij een barbecue, zolang het nog kan!


Tabouleh (2 personen)

  • 40 g bladpeterselie, fijngehakt
  • 10 g verse muntblaadjes, fijngehakt
  • 30 g bulghur
  • 1 tomaat, zaadjes verwijderd
  • 1 lente-uitje, fijngesneden
  • Sap van een halve citroen
  • 1 eetlepel olijfolie
  • Piment
  • Kaneel
  • Peper & zout

Doe de bulghur in een zeef en was de bulghur onder een stromende kraan voor 2 minuten. Doe de bulghur in een saladeschaal en voeg de citroensap toe en doe er 100 ml kokend water bij. Laat afgedekt staan tot de bulghur zacht is.

Hak in de tussentijd de peterselie, munt en lente-ui fijn. Snij de tomaat in kleine blokjes. Als de bulghur zacht is geworden roer je hem los met een vork en doe de peterselie, munt, ui en tomaat erbij. Meng goed en voeg de olijfolie toe. Breng op smaak met piment, kaneel en peper & zout. Serveer direct.

Tuesday, 27 September 2011

Vijgen met Serranoham en geitenkaas

En in ene ben ik weer even helemaal terug op Cyprus als ik in de buurtsuper verse vijgen in de schappen spot. Op Cyprus hingen ze in grote aantallen in de bomen en ik was van plan om dit voorafje te gaan maken voor onze vrienden. Maar helaas zijn Cyprioten niet bekend met rauwe gedroogde ham als die van Serrano of Parma. En ook waren de vijgen daar nog niet in de winkel te krijgen, al had dat opgelost kunnen worden door ze gewoon van de boom te plukken.

Vijgen zijn zoet en in tegenstelling tot wat je zou verwachten vaak droog van smaak. Het is een van de oudste vruchten en al rond 9000 v. Chr. werden ze verbouwd. Het is eigenlijk geen echte vrucht maar is opgebouwd uit de bloembodem en de bloem waarvan het vruchtvlees en de pitten eetbaar zijn. Ze worden voornamelijk rauw of gekonfijt gegeten en zijn heerlijk in bijvoorbeeld jam, brood of salades. En ondanks dat ze meerdere keren per jaar "vruchten" dragen, liggen ze in Nederland over het algemeen in september - oktober in de winkel.


Vijgen met Serranoham en geitenkaas (4 personen)

  • 4 vijgen
  • 4 plakken Serranoham
  • 100 g geitenkaas
  • 1 eetlepel honing
  • verse tijm
  • 1 eetlepel olijfolie

Verwarm de oven voor op 200 °C. Snij met een mes kruis in iedere vijg maar niet te ver. De kwarten moeten  aan elkaar blijven zitten. Prak de geitenkaas fijn en roer de honing er door. Omwikkel de vijgen met de ham en verdeel de geitenkaas over de vier vijgen. Sprenkel de olie op de bodem van een ovenschaal en leg de vijgen er in (als je het nog wat zoeter wil kan je nog wat honing over de vijgen druppelen). Verdeel de tijm over de vijgen en zet in de oven voor 12 minuten.

Wednesday, 21 September 2011

Mafaldine met garnalen, knoflook en citroen

En het was stil in Kaat’s Keuken. De reden? Ik was er even een weekje tussenuit. Toevluchtsoord: het zonovergoten Cyprus. Dus het vliegtuig in om enkele uren later in een ander land en klimaat met geheel ander levensritme weer uit te stappen. Het was warm heerlijk warm en geen klap in mijn gezicht aangezien ik zelf in zomer op kantoor een kacheltje aan heb. En alles gaat in een rustig Zuiderlijk tempo want ook het Spaanse motto Mañana, mañana geldt hier. Daar zou ik wel aan kunnen wennen!

Nog even wat zonne-energie op doen, de batterij opladen en warm worden tot op het bot voor dat de Nederlandse herfst en winter zich aandienen. (Ik vrees dat ie dit jaar lang, donker, nat en koud gaat worden, iets waar ik helemaal niet tegen bestand ben!) We zijn ondergedompeld in een warm Cypriotisch bad door hele lieve vrienden die ons overal mee naar toe hebben gesleept en ons gastvrij in hun huis hebben ontvangen (waarvoor veel dank!).Naast de verkenning van het eiland hebben we vooral ook heerlijk gegeten.
Cyprus een eiland met een gespleten persoonlijkheid. Het noorden, waar wij zaten, is Turks en het zuiden hoort bij Griekenland. Al zijn die scheidslijnen cultureel en culinair niet erg duidelijk. Zo kan je in het Turkse deel bekende Griekse gerechten als moussaka of stifado op de menukaart vinden. En bij de mezzes, koude en warme hapjes, zit standaard halloumi, hummus of labne uit het Midden-Oosten. Een smakelijke mengelmoes van Turks, Grieks en Midden-Oosters.

Het fijne van het eiland is dat er veel voor het grijpen ligt of hangt. Het eiland is bezaait met onder andere olijf-, vijgen-, limoen-, granaatappel- en amandelbomen. Helaas waren we voor veel van deze heerlijkheden nog net iets te vroeg in het seizoen om ze zo van de boom te kunnen plukken. Maar desondanks heb ik toch lekker voor onze gastheer en gastvrouw gekookt, een keer Griekse Kofta en een keer deze o, zo fijne pasta.



Mafaldine met garnalen, knoflook en citroen (6 personen)

  • 500 g pasta Mafaldine (of andere lint pasta zoals tagliatelle of papardelle)
  • 400 ml room
  • 350 g verse garnalen, schoongemaakt maar met staartje (evt. diepvries)
  • 2-3 tenen knoflook, geperst
  • 1 blokje visbouillon
  • sap van een halve citroen
  • een stukje citroenschil (alleen het gele)
  • boter/olijfolie
  • Peterselie, fijngesneden
  • Peper & zout

Kook de pasta gaar volgens de verpakking. Fruit in de tussentijd de knoflook in de boter, olie of een mengsel van beide 2-3 minuten. Doe de room, citroensap, citroenschil (snij een stukje van het buitenste van de schil, dus alleen het gele, bijvoorbeeld met een dunschiller) en bouillonblokje er bij en breng aan de kook voor 4 minuten. Doe de garnalen erbij en kook nog 3-4 minuten tot de garnalen gaar zijn. Verwijder de citroenschil en breng op smaak met zout, peper en wat peterselie.

Giet de pasta af en doe terug in de pan. Roer de saus door de pasta en serveer meteen.

Variatie: Voor een lichtere versie kan je 200 ml van de room vervangen door 200 ml droge witte wijn, goed de alcohol laten verdampen en dan de garnalen toevoegen volgens recept. Of de room vervangen door een verantwoord roomproduct. Of de room weglaten en alleen 200 ml witte wijn toevoegen.

Wednesday, 7 September 2011

Spaghettini met citroen, knoflook, tijm en kastanjechampignons

Vandaag kwam ik, via vriendinnetje ML, op Facebook deze website tegen Nudge.nl, een leuke site waar je als bewuste en groene consument mee kan helpen aan de verduurzaming van de samenleving. Nudge is het Engelse woord voor zetje en door vele kleine zetjes is uiteindelijk die grote verandering mogelijk. Er zitten hele leuke en praktisch zetjes bij zoals een nudge voor de Tassenbol. Door het bedenken en delen van nudges en vooral ook het meedoen er aan komen we steeds een stapje dichterbij, dus doe mee!

Ook op foodgebied valt er door mij nog wel wat aan verduurzaming te doen al probeer ik toch te letten op bijvoorbeeld de voedselkilometers. Kaat's keuken gaat in ieder geval haar best doen om de pasta-kook-nudge en minder-eten-weggooi-nudge toe te passen. Al is de eerste makkelijker dan de tweede, vrees ik. En het leuke er aan is ook nog dat het goed is voor de portemonnee. Vanavond ga ik dus mijn pasta koken door het gas uit te draaien als het kookt en dan laten staan met de deksel er op. Ik ben benieuwd of je dezelfde "kook"-tijd aan kan houden als normaal. En doordat ik een Quooker in mijn keuken heb, scheelt het sowieso gasverbruik (wel weer extra elektra dat dan weer wel).

Dus om testen of dit werkt mijn variant op een lekkere pasta van een van mijn heldinnen, Nigella Lawson. Ik hou van haar programma's en haar kookboeken, geweldig hoe zij over eten praat en schrijft. Verschrikkelijk sexy en ze maakt het een bezigheid die je altijd met volle overgave dient te doen. Laten we haar voorbeeld volgen!

Spaghettini met citroen, knoflook, tijm en kastanjechampignong (2 personen)
(Nigella Express, pag. 291)

  • 200 g pasta (spaghettine, linguine of andere dunne pasta)
  • 300 g biologische kastanjechampignons
  • 1/2 citroen, voor sap en rasp
  • 1 klein teentje knoflook
  • 1 eetlepel verse tijm
  • 150 ml room
  • Boter
  • Verse peterselie, fijngesneden
  • Parmezaanse kaas, geraspt
  • Peper & zout

Snijd de champignons in dunne plakjes en doe met de boter in een koekenpan. Fruit de champignons 5 minuten aan, giet de room erbij en laat op hoog vuur 2 minuten koken. Haal van het vuur en breng op smaak met zout, citroensap en rasp,  geperste knoflook en aromatische tijm.

Breng water aan de kook en doe de spaghettini in de pan. Laat koken en duw zachtjes de pasta in de pan tot het onder water staat. Draai het vuur uit en doe een deksel op de pan. Laat staan voor de rest van de aangegeven kooktijd. Giet af en meng in de hete pan met het champignonmengsel. Verdeel over twee borden, maal er verse peper over en garneer met de kaas en peterselie. Serveer direct.

Friday, 2 September 2011

Chocoladekruimeltaart

Het is gebeurt, ik zit nu officieel in mijn 35ste levensjaar en het gekke is, het deed niet eens pijn. Ik voel me ook niet anders, niet wijzer, niet volwassener. Dat hoop ik eigenlijk ieder jaar, dat ik naast het ouder worden ook wijzer word. Maar nog steeds voel ik me niet wijzer dan toen ik begin twintig was, heb ik dan in al die jaren niets geleerd? En nu ik dus de 35 nader kom ik er langzaam maar zeker achter dat het waarschijnlijk nooit zal veranderen.

Op mijn 13de had ik een prachtige voorstelling van hoe ik erbij zou zitten in het jaar 2000, dus op mijn 23ste, hoe ik heel volwassen op mezelf zou wonen of zelfs samenwonen en hoe ik natuurlijk elke dag naar werk zou gaan als sterke onafhankelijke vrouw, ik wist zelf welke kleren ik zou dragen. Maar bij 23 aanbeland, was ik nog aan het studeren, woonde ik wel op mezelf maar dan op een studentenkamer en ook nog geen goddelijk man aan mijn zijde. Wat een deceptie!
Nu ik wel eindelijk die onafhankelijke werkende vrouw ben, moet er natuurlijk ook getrakteerd worden op kantoor. En als een zich zelfrespecterende foodblogger kan je dan niet aankomen met een taart van de HEMA of een MULTI-vlaai. Dus gister is er taart gebakken in Kaat's keuken. En ik moet bekennen dat was nog niet zo makkelijk. Ik had een lekker recept gevonden en het zag er ogenschijnlijk simpel uit maar uit ervaring kan ik zeggen: I am not "The Great British Bake Off"-material, yet!

Het deeg maken was niet moeilijk. Ik vind het heerlijk om met je handen door een rommeltje van bloem, boter en dergelijke te gaan waar, als een soort van wonder, een deeg uit tevoorschijn komt. Maar dan zegt het recept kneed het deeg, maar ondanks de koude boter het deeg toch behoorlijk zacht geworden. Dus lang en goed kneden gaat niet. Het deeg moest daarna in folie in de koelkast rusten om het een half uur later uit te rollen en in de bakvorm te leggen. Bakpapiertje er op, boontjes er op en 15 minuten blind bakken.

En toen ging het mis, na 15 minuten uit de oven gehaald en het bakpapier met boontjes verwijderd. Wat er te voorschijn kwam was verre van hard en leek hier en daar meer op een bubbelende roux dan op een taartbodem. Terwijl het aan de randen eigenlijk te bros was en verkruimelde. Nog even terug gezet in de oven om verder te garen. Dus toch te kort gekneed, vrees ik. Ik ben stoicijns verder gegaan en het resultaat mag er ondanks de bodem toch nog best zijn en de smaak was gelukkig prima. Conclusie: de kunst van het taarten bakken ben ik nog niet geheel meester, heel veel oefen dan maar!


Chocoladekruimeltaart (12 personen)
 (uit: Verslaafd aan chocolade, p. 32)

Deeg
  • 150 g bloem
  • 1 tl bakpoeder
  • 120 g koude boter, in blokjes
  • 50 g fijne tafelsuiker
  • 1 eierdooier
  • 1-2 tl koud water

Vulling
  • 1,5 dl slagroom
  • 1,5 dl volle melk
  • 225 g pure chocolade
  • 2 eieren

Kruimellaag
  • 110 g bruine suiker
  • 80 g geroosterde pecannoten
  • 115 g pure chocolade, fijngehakt
  • 85 g amaretti (koekjes)
  • 1 tl cacaopoeder

Zeef voor het deeg de bloem en het bakpoeder in een grote kom en meng er de boter, suiker, eidooier en het water tot een soepel deeg ontstaat. Neem het deeg uit de kom en kneed het kort. Dek het af met plasticfolie en laat 30 minuten rusten in de koelkast.

Verwarm de oven voor op 190 °C. Rol het deeg uit en bekleed er een springvorm van 23 cm doorsnee. Prik gaatjes in het deeg met een vork. Bekleed het met bakpapier en leg daarop een laag met gedroogde bonen of ongekookte rijst. Bak de taartbodem 15 minuten in de oven. Neem het blik uit de oven en verwijder het bakpapier met de bonen. Verlaag de oventemperatuur tot 180 °C.

Breng voor de vulling in een steelpan de room en melk aan de kook. Neem de pan direct van het vuur en voeg de chocolade toe. Laat die smelten en roer het geheel tot een gladde saus. Klop de eieren en roer ze door de saus. Meng goed en giet de vulling op de taartbodem. Bak de taart 15 minuten, neem hem uit de oven en laat hem 1 uur staan.

Meng vlak voor het opdienen alle ingrediënten voor de kruimellaag in een keukenmachine en gebruik de pulseknop. (Geen keukenmachine? doe de suiker in een grote kom, hak de noten en chocolade met een groot mes fijn, verkruimel de koekjes en voeg toe aan de suiker. Voeg de cacaopoeder toe en meng alles goed). Strooi de kruimels over de taart voor je hem in stukken snijdt.


var linkwithin_site_id = 1074661; Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...