Chorizo met champignons, Knoflookgarnalen en zwarte olijventapenade

Nog twee nachtjes slapen en dan ruil ik mijn 34ste levensjaar in voor mijn 35ste. En dat is een feestje waard, ik ben alleen niet zo goed in verjaardagsfeestjes. Ik vind het altijd heel leuk om naar feestjes van anderen te gaan maar er zelf een geven... Not so much!

Ten eerste nodig ik standaard iedereen te laat uit waardoor de agenda's al vol zitten met andere afspraken. Daarnaast weet in de weken voor mijn verjaardag, als vrienden vragen wat ik als cadeau zou willen, niets meer. Het hele jaar door heb ik goede ideeën maar op het moment suprême heb ik een black out.
Ik heb dan ook besloten om dit jaar in ieder geval een dagje vrij te nemen en mijn 35ste levensjaar te beginnen met lekker uitslapen. En  natuurlijk een taartje (zelf gebakken), slingers en ballonnen (aan het werk, Mr. X!). Het wordt een klein feestje a nous deux. De vrienden krijg nog wel een eigen moment ergens in oktober. Bij feestjes horen hapjes ook al is het maar voor een klein gezelschap. Dus hier wat lekkere recepten voor als je zelf een keer aan de bak moet.

Chorizo met champignons (2 personen)

• 100 g chorizo, aan een stuk
• 200 g biologische kastanjechampignons
• 1 teentje knoflook
• 50 ml sherry, medium dry
• mespunt gerookte paprika (hot)

Snij de chorizo in plakken en bak in een pan uit en haal uit pan. Snij de champignons in tweeën of vieren, afhankelijk van de grootte. Bak in overgebleven bakvet de champignons tot ze het grootste deel van hun vocht hebben verloren. Blus ze af met de sherry en knijp het teentje knoflook er over uit. Doe de chorizo terug in de pan samen met de paprika en laat het even geheel inkoken. Serveer warm.

Knoflookgarnalen (2 personen)

• 200 g verse garnalen, schoongemaakt maar met staartje
• 2 teentjes knoflook
• 1/2 rode peper, zonder zaadjes
• 20 ml olijfolie

Doe de garnalen in een cazuela (Spaans aardewerken schaaltje) en knijp de knoflook er boven uit. Snijd de rode peper goed fijn en strooi er overheen. Hussel even door elkaar en schenk de olijfolie er over. Zet 10 minuten in de oven voor op 180 C of tot de garnalen roze zijn. Breng op smaak met zout en serveer warm.

Zwarte olijventapenade (heel veel)

• 1 blik zwarte olijven, uitgelekt
• 3 zongedroogde tomaatjes
• 1 eetlepel kappertjes
• 1 teentje knoflook
• 2 anjovisfilets
• Olijfolie
• tijm
• Zout & peper

Doe de olijven, tomaatjes, kappertjes, knoflook en anjovis in een blender en maal grof. Doe er tijdens het draaien olijfolie bij tot het smeuïg is. Breng op smaak met tijm, zout en peper. Serveer met brood.

Quiche Lorraine

Een klassieker: La quiche Lorraine! Het klinkt haast koninklijk. En ze is in al haar eenvoud ook nog eens overheerlijk. Veel meer dan deeg, eieren, spek en room of crème fraîche heb je er niet voor nodig. Dus voor iedere portemonnee geschikt en dat is toch fijn in deze tijden van crisis. Het doet een Romeins gezegde eer aan: Più se spenne e pejo se manga... (hoe meer u uitgeeft, hoe slechter u eet).

De taart is ontstaan in Lotharingen of wel Lorraine op zijn Frans. Het woord quiche stamt echter af van het Duitse woord Küche een verbastering van het woord Kuchen, wat cake of koek betekent. De quiche (a.k.a. hartige taart) is veelzijdig je kan aan de basis van ei en room van alles toevoegen. Maar een quiche Lorraine hoort een echte quiche Lorraine te zijn en dus zonder kaas, prei of tomaat. Als je hem ergens bestelt of koop kom je, helaas, bijna altijd bedrogen uit want meestal zitten er toch "extra" ingrediënten in.

Nu zijn er natuurlijk varianten op de Lorraine maar ook die zijn eenvoudig en ontstaan in de omliggende streken de Vogezen en de Alsac. Zo kun je voor een quiche Vosgienne wat gruyère aan de migaine (het mengsel van ei en crème fraîche) toevoegen. En door het toevoegen van wat gefruite ui aan het recept toe te voegen krijg je een quiche Alsacienne.

Quiche Lorraine (4 personen)

• 6 plakjes bladerdeeg
• 200 g biologische spekreepjes
• 250 g crème fraîche
• 50 ml room
• 3 eieren
• 2 eidooiers
• Nootmuskaat
• Peper & zout

Leg de plakjes bladerdeeg op elkaar op een met bloem bestoven aanrecht. Rol uit tot een lap die de bakvorm bedekt en leg in de ingevette vorm. Bak de spekjes in een koekenpan uit. Strooi de uitgelekte spekjes over de bodem uit. Roer in een kom de crème fraîche, room, eitjes en dooiers door elkaar. Breng op smaak met nootmuskaat, peper en zout. Schenk het mengsel in de vorm en zet in de oven op 200 °C voor 25-30 minuten of tot hij goudbruin is.

En voor wie de koninklijke weg wil bewandelen die maakt natuurlijk zelf een kruimeldeeg van 250 g bloem, 125 g koude boter (in blokjes), 1 middelgroot ei, 1 eetlepel ijskoud water en een snufje zout.  Let op snelheid is essentieel. Meng de bloem en boter snel met je vingers door elkaar. Voeg het los geklopte ei toe en meng de massa met koude handen tot een samenhangend deeg. Voeg het water toe en kneed tot een bol. Dek deze af en laat een uur rusten in de koelkast. Rol de bal uit tot een lap van 1 tot 1,5 cm dik en bekleed hiermee het bakblik. Bak dit 20 minuten blind (zie hieronder) voor in de oven.

Tip: of bak de bladerdeeg in de vorm met een bakvulling (= bakpapier met droge bonen erin) even 15 minuten voor.

Tuna melt

Wij Nederlanders zijn niet zo goed in lunchen, eigenlijk helemaal niet goed zelfs. Je kent het wel het wel bekende lunchtrommeltje van thuis meegenomen of meegekregen. Met daarin samengeperst kleffe bammetjes met kaas of boerenmetworst, echt Hollands. Of we rennen met zijn allen naar de bedrijfskantine en ook die staat meestal niet bekend om zijn culinaire hoogstandjes. Dat doen ze over de grens toch wel beter, neem nu onze zuiderburen zelfs die hebben al meer lunchcultuur dan wij. En hoe zuidelijker je komt hoe beter het wordt.

Volg me via Bloglovin'

Je kunt me nu ook volgen via Bloglovin'
Follow my blog with Bloglovin

Blauwe bessen Crumble

Blauwe bes of bosbes? Ze worden vaak met elkaar verward en logisch want ze zijn familie van elkaar. De verschillen: de blauwe bes groeit in trossen en de bosbes niet. De blauwe bes heeft wit vruchtvlees, de bosbes rood. En de blauwe bes is groter en zoeter dan de bosbes. Verder allebei even lekker en beide supergezond, kleine bommetjes met anti-oxidanten, vitaminen en mineralen.

Sloppy Joes

We beginnen vandaag met een met bekentenis: Ik ken Amerika alleen maar van de televisieseries en films. Ik heb nog nooit een voet op Amerikaanse bodem gezet. Never been there, never done that (yet, I hope)! Al voelt het door al die films en series toch als of ik het een beetje ken of er weleens geweest ben. Natuurlijk gaat er niets boven "the real thing" maar bekende plekken zoals o.a. de fontein in Central Park of Beverly Hills en Hollywood zijn toch wel vertrouwd geraakt.

Voor Marie! Krabsalade met grapefruit, avocado en ei

Lang, lang, lang geleden op een warme en mooie zomeravond heeft een meisje een keer voor een van haar vriendinnen gekookt. Het was een overheerlijke salade van krab, grapefruit en ei. Het vriendinnetje vond het lekker en na afloop vroeg of ze het recept kon krijgen. "Natuurlijk!" zij het meisje "Ik zal het je wel toesturen.". Maar het meisje had het druk en ze vergat de belofte en tot nu heeft het vriendinnetje het recept nog niet gekregen.

Bloemkoolsoep met gorgonzola en salie-olie

Vergeten groenten, je hoort er de laatste jaren verschrikkelijk veel over. Bijvoorbeeld pastinaak, schorseneren, aardpeer en kardoen, ze staan tegenwoordig weer op de kaart (ook in menig restaurant). Sommige zijn zelfs "weer" te koop bij de grote supermarktketens. Dus mag je dan nog wel van vergeten groente spreken! Echter in het supermarktschap is maar beperkt ruimte dus dit gaat ten koste van andere groente als in een heuse groenteoorlog.