Tuesday, 5 April 2011

Running Dinner

Afgelopen vrijdag had ik een "Running Dinner". Altijd leuk want elke gang wordt volgens een strak schema op een andere locatie gegeten. Echter er zat nog een addertje onder het gras. De uitdaging: ieder koppel kookt ook in andermans keuken. Het is in zekere zin een soort van Russisch roulette, want je hebt geen idee wat voor keuken je kan aan treffen. Zeker niet het moment om ingewikkelde of experimentele gerechten te gaan maken. En om de druk nog eens extra te verhogen heb je ook hooguit 1,5 uur de tijd om gerecht te koken èn op te eten.


Door de ietwat krappe logistieke planning lag de nadruk vooral op "running" want de te bezoeken 4 adressen lagen mijlenver uit elkaar. Dus hop de auto in en gehannes met de Tom-Tom die de weg al niet kon vinden voor het startadres. Dat begint al goed... Tot onze verbazing waren toch een van de eerste op de startborrel. Locatie voorgerecht ging goed tot we daar vandaan (natuurlijk) te laat vertrokken en daardoor meteen tegen een enorme achterstand aan keken.

Ook kregen we een een bijrijder cadeau die op een andere hoofdgerechtlocatie moest zijn. Of we hem niet even konden wegbrengen want het was toch in de buurt. Hem wegebrengen bleek niet het probleem, wel het vinden van ons eigen hoofdgerechtadres en Tom werkte wederom niet mee! Om over de dessertlocatie maar te zwijgen daar was minstens twee keer aanbellen bij verschillende huisnummers 45 voor nodig om uiteindelijk toch maar naar de telefoon te grijpen en  te vragen hoe we er moesten komen.

Vriendje en ik waren gezegend met het hoofdgerecht, dus we zijn op zoek gegaan naar een kan-niet-mislukken-gerecht wat simpel en lekker is en ook nog eens goed te maken is in een onbekende keuken. En om kook-stress te voorkomen is een goede mise en place van groot belang. Het is namelijk wel zo leuk om er met z'n allen van te kunnen genieten in plaats dat je het binnen een half uur naar moet proppen omdat je weer op weg moet naar de nagerecht-locatie. En ook die was met de Tom-tom onvindbaar. Na twee keer te hebben aangebeld bij volstrekt onbekenden hebben we toch maar even de telefoon gepakt om ons naar de juiste plek te laten praten.

Voor het fool-proof gerecht kwamen we uit op pasta, zelfs in de meest eenvoudig ingerichte keuken valt nog wel een heerlijke pasta te bereiden. Helemaal als je het jezelf makkelijk maakt door gedroogde pasta te kiezen en geen zelfgemaakte.

Tagliatelle met tomaten-mascarponesaus met rivierkreeftjes (6 personen)

  • 3 blikken tomatenblokjes
  • 1 blikje tomatenpuree
  • 2 kleine uien gesnipperd
  • 2 teentjes knoflook
  • 4 ansjovisfilets
  • 1 eetlepel Italiaanse kruiden
  • 2 theelepels suiker
  • zout en peper
  • 1/2 pot semi-zongedroogde tomaatjes
  • 150 g mascarpone
  • 400 g rivierkreeftjes
  • 1 bakje romaatjes
  • Rucola
  • Olijfolie
Doe de anjovis met wat olijfolie in een grote pan en laat de anjovisfilets warm worden tot ze beginnen te smelten. Gooi daarbij de ui en laat 10 minuten met de deksel op de pan zacht stoven. Als de ui glazig en zacht is kan de knoflook erbij en laat 5 minuten zachtjes meebakken. De tomatenblokjes en puree kunnen nu worden toegevoegd en breng op smaak met de italiaanse kruiden, suiker, zout en peper.

Snij de zongedroogde tomaatjes in stukjes en voeg toe. Laat de saus op laag vuur inkoken voor een volle smaak. Schep de mascarpone, romaatjes er door en laat nog 5 minuten koken. Kook intussen de tagliatelle volgens de verpakking. Voeg op het laatst de rivierkreeftjes toe aan de saus en warm even mee. Giet de tagliatelle af en doe terug in de pan, voeg de saus toe en meng goed.

Leg wat rucola op een bord en leg daar op een lekkere schep met pasta. Garneer met goede olijfolie en wat fijn gesneden basilicum.

0 reacties:

Post a Comment

var linkwithin_site_id = 1074661; Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...