Saturday, 31 December 2011

Garnalenragout en croûte

Het laatste avondmaal. Nou ja, die van 2011 dan. Met deze heerlijke garnalenragout verstopt onder dakje van bladerdeeg is het alsof je een cadeautje krijgt zo op de laatste dag van het jaar. Vorig jaar kerst was het als voorgerecht een onderdeel van het kerstmenu maar deze keer als lichte hoofdmaaltijd, ook doet ie het goed als lunchgerecht. Serveer hem dan met een frisse salade.

En nu de laatste uren langzaam wegtikken ga je toch terugkijken. 2011: een jaar waarin veel is gebeurd, leuk: een blog begonnen, een nieuw fototoestel gekregen, begonnen met twitteren, een stijgende lijn in het aantal bezoekers van Kaat's Keuken, vakanties in België, Zwitserland en Cyprus, een zwangere broer, een hele fijne decembermaand. Maar ook minder leuk: crisis overal maar vooral ook direct merkbaar voor ons in de bouw (mister X. is/was architect), overlijden van het paardje van mr. X, nare berichten (over o.a. ziekte) in de directe vriendenkring, eigen werk dat niet mee werkt en vooral zoeken naar wat wil ik.

Ik ben benieuwd wat 2012 gaat brengen. Hopelijk wat licht aan het eind van de crisistunnel (en dan graag ook in de bouwsector!). Maar ongetwijfeld komen er weer vele mooie momenten en mooie recepten om te delen. Voor nu een knallend uiteinde en een hoopvol, gezond, gelukkig en boven al culinair 2012!


Garnalenragout en croûte (4 personen)

  • 40 g boter
  • 40 g bloem
  • 300 ml melk
  • 100 ml water
  • 3/4 blokje visbouillon
  • 1 eidooier
  • 200 g Hollandse garnalen
  • 2 eetlepels droge sherry
  • 1 eetlepel verse dille, fijngesneden
  • 4 eetlepels geraspte oude kaas
  • Zout & peper
  • 4 plakjes bladerdeeg

Smelt de boter in een pan en roer de bloem er bij tot een papje. Laat dit 2 minuut goed pruttelen. Doe beetje bij beetje de melk erbij en blijf roeren tot een gladde saus ontstaat. Voeg dan het water en het bouillonblokje toe en roer het geheel goed door tot het blokje is opgelost. Haal van het vuur en roer vervolgens de eidooier er door en daarna de garnalen. Voeg de sherry en dille toe en roer weer door. Breng op smaak met zout en peper

Verdeel over vier ramekins (soufflébakjes) en bestrooi met wat geraspte kaas. Dek de bakjes af met de plakjes bladerdeeg en druk de randjes goed aan. Zet in een voorverwarmde oven op 200 C voor 15 minuten of tot de bladerdeeg gaar is en mooi bruin is.


Tip: Om de ragout een frisse ondertoon te geven kan je een eetlepel citroen- of limoensap er doorheen roeren.
Tip: Bestrijk het bladerdeeg met wat eiwit voor een mooie glans  op het dakje als het uit de oven komt

Tuesday, 27 December 2011

Winterse warme witte chocolademelk

Eigenlijk ben ik er een beetje te laat mee maar het liep de afgelopen dagen net even anders dan gepland. Op tijd begonnen met voorbereiden maar toch, door een toet die maar niet wilde opstijven, kom je uiteindelijk in tijdnood. Dus het goede voornemen om beide kerstdagen een recept te posten is gesneuveld. Een van die recepten was deze heerlijke chocolademelk.

Vanwege de witte chocolade, sinaasappel, kruidnagel en kardemom krijgt het toch de prachtige naam: "Dreaming of a White Christmas"-chocolademelk. En dat moet best kunnen zo op 3de kerstdag. Door de witte choco wordt het een rijke volle chocolademelk die fluweelzacht aanvoelt. En met de zachte tonen van sinaasappel, kruidnagel en kardemom wordt het net even volwassener en frisser. Het geeft dan ook een warm, rijk en kerstig gevoel. En voor de liefhebber kan er natuurlijk ook nog een drupje rum in. Enjoy!


"Dreaming of a White Christmas"-chocolademelk  (1 persoon)

  • 1 beker volle melk
  • 1 kardemompeul
  • 1 kruidnagel
  • Schil van een halve sinaasappel
  • 50 g witte chocolade

Doe de melk in een steelpannetje en verwarm met de kardemom, kruidnagel en sinaasappel tot het kookt. Laat het geheel 2 minuten trekken. Voeg de chocolade toe en roer goed door tot de chocolade gesmolten is. Kook nog 1 minuut en verwijder de sinaasappel, kardemom en kruidnagel. Giet de melk in de beker en garneer eventueel met stijfgeslagen slagroom en wat witte chocolade krullen.

Sunday, 25 December 2011

Merry Christmas!

't Wordt donkerder en donkerder, de dagen worden korter. Een van de liedjes die ik vroeger zong zo vlak voor de kerst. Ja, ja hier maar weer eens een bekentenis, ik heb vroeger gezongen in een kerkkoor. Al begrijp ik niet waarom want zingen is niet helemaal mijn ding.

refrein:
't Wordt donkerder en donkerder, de dagen worden korter.
De aarde rust en wacht op wat er komen gaat.
De zon is met vakantie en de wind komt hier logeren.
De regen tikt zijn herfstlied op de straat.
 
Maar binnen is het warm, er komen fijne dagen.
Het donker is niet altijd akelig en naar.
Dat donker boze dromen brengt is lang niet altijd waar.

refrein.

Al duurt het wachten lang, je wil zo graag naar buiten.
Doordat het zolang duurt verlang je dat steeds meer.
Ja, dat je naar het licht verlangt dat merk je keer op keer.

refrein.

En als je straks gaat slapen doe gerust je ogen dicht.
Je bent toch niet alleen en na het donker wordt het licht.

Het liedje geeft heel goed het gevoel weer wat ik heb in deze donkere dagen. En ik snak dan ook alweer naar het voorjaar, helaas nog even volhouden. Maar gelukkig halen we met kerst warmte, licht en gezelligheid in huis en verwennen we onszelf met heerlijk eten. Uiteraard is er dit jaar ook weer een kerstmenu geklust en in de aankomende tijd zal ik een paar recepten hiervan prijsgeven. Alvast voor volgend jaar zullen we maar zeggen. Maar wachten tot volgend jaar kerst hoeft natuurlijk niet omdat ze zo ook lekker zijn vooral om jezelf en anderen te trakteren in deze donkere en koude dagen. 


Kerst 2011

Amuse
Mousse van paté van de haas met cranberrycompote

Voorgerecht
Romige paddenstoelensoep

Tussengerecht
Spoom van prosecco met limoenijs

Hoofdgerecht
Hertenbiefstuk met portsaus
Aardappelpuree
Stoofpeertjes

Nagerecht
Witte chocolade charlotte

Sunday, 18 December 2011

Hartige wentelteefjes

Vandaag even een snel, makkelijk en lekker recept voor tussen de kerstdiners door. Ik heb er dit jaar vier, kerstdiners. Twee daarvan waren dit weekend, vrijdag en zaterdag, dus nog twee te gaan. Het was dus weer een goed gevuld weekend en de buikjes zijn weer rond. Vanochtend toch maar even uitgeslapen om bij te komen van al het feestgedruis. Niets is fijner dan een stevig ontbijt na een avond met vele alcoholische versnaperingen. Vandaar deze smakelijke hartige wentelteefjes, zo gemaakt en toch een tikje feestelijk door de zalm en de ham.

Het wentelteefje is bij de meesten wel bekend in de zoete variant; kaneel met suiker: moeder aller wentelteefjes. Al wordt er ook wel geëxperimenteerd met bijvoorbeeld krentenbrood of suikerbrood of een teefje met appel, banaan of anderen vruchten. Ik ben echter geen zoete kauw dus voor mij graag een hartige versie. Dus trek de koelkast open kijk welke exquise combinaties je kan maken. Het een fijne manier om restjes op te maken van oud brood, dat beetje overgebleven gerookte zalm of ham. En ondanks het "left-over"-karakter kun je best nog culinair verantwoorde wentelteefjes maken. Hier al vast twee varianten.

Hartige wentelteefjes (2 personen)

  • 4 sneetjes (oud) wit casinobrood
  • 3 plakjes rauwe ham
  • 2 plakken gerookte zalm
  • 1 ei
  • 1 eetlepel melk
  • Peper & zout
  • Boter

Honing-mosterdsaus
  • 2 eetlepels mayonaise
  • 2 theelepels grove mosterd
  • 1/2 theelepel Dyon mosterd
  • 2 theelepels honing

Limoen-dille mayonaise
  • 2 eetlepels mayonaise
  • 1 eetlepel limoensap
  • 1 theelepel verse dille

Klop in een diep bord het ei en de melk door elkaar. Breng op smaak met zout en peper. Maak de honing-mosterdsaus en limoen-dille mayonaise door in aparte kommetjes voor beiden de ingrediënten door elkaar te roeren. Besmeer twee boterhammen met de honing-mosterdsaus en beleg een daarvan met de rauwe ham. Leg de tweede boterham met de besmeerde kant op de ham.

Doe wat boter in een koekenpan en verwarm. Haal de sandwich aan beide kanten door het eimengsel en bak aan beide kanten goud bruin in de koekenpan. Doe hetzelfde met de over gebleven boterhammen en de zalm en de limoen-dille mayonaise. Serveer meteen.

Monday, 12 December 2011

Köttbullar: beter bekend als Zweedse gehaktballetjes

Het is druk de laatste tijd. Met werk en met privé. Niet alleen vanwege de feestmaand maar ook omdat er momenteel twee huishoudens worden samengevoegd. Dat betekent opruimen, uitmesten, verplaatsen, weggooien en spullen verkopen via marktplaats. Maar ook herinrichten en nieuwe meubels kopen. Dus inspiratie opdoen in tijdschriften, boeken en langs woonwinkels zoals Loods5 en natuurlijk is er geen ontkomen aan de IKEA.

Bij de Zweedse meubelgigant aangekomen moet er na een ongemakkelijk geschuifel langs Billy's, Malmen, Klippans toch nog even een pauze worden ingelast. Om ons daarna door de jungle met servies, kussenslopen en allerhande woonaccessoires een weg te banen naar de kassa. Gelukkig zit het "restaurant", al is het eten eerder van kantineniveau, precies halverwege deze exercitie, tijd voor köttbullar! Heerlijk en natuurlijk met alles er op en eraan. Ik vind ze dus al lekker uit deze gaarkeuken maar hoe lekker zijn ze dan wel niet als je ze zelf maakt. Hier het recept voor home-made Zweedse gehaktballen met roomsaus.



Köttbullar med gräddsås (2 personen)

Voor de gehaktballetjes
  • 4 eetlepels boter
  • 500 g half om half gehakt
  • 1 kleine ui, zeer fijngesnipperd
  • 1 ei
  • 5 eetlepels paneermeel
  • 1-2  eetlepels piment
  • Peper & zout

Voor de roomsaus
  • 4 eetlepels bloem
  • 250 ml room
  • 200 ml volle melk
  • 1 runder- of vleesbouillonblokje
  • 1 eetlepel sojasaus
  • evt. zout en peper naar smaak

Doe voor de gehaktballen het gehakt, de ui, het ei, de paneermeel, het piment en peper en zout in een kom en meng goed. Draai balletjes ter grote van een golfballetje. Verwarm de boter in een braadpan en bak hierin de balletjes in 10-12 minuten gaar. Haal de balletjes uit de pan en zet apart.

Voeg aan het overgebleven bakvet de bloem toe en roer goed. Laat zachtjes 1 minuut zachtjes bakken om de meelsmaak te verwijderen. Voeg beetje bij beetje de room toe en roer iedere keer goed glad. Doe dit tot alle room is opgenomen. Doe het zelfde met de melk tot er een gladde saus ontstaat. Voeg het bouillonblokje en sojasaus toe en roer goed door. Breng op smaak met peper en indien nodig zout. Doe de balletjes terug in de pan en warm nog even door en serveer in een grote schaal. Heerlijk met aardappelpuree en bijvoorbeeld broccoli. Serveer met lingonberrysaus van IKEA of cranberry compote.

Monday, 5 December 2011

Speculaasbrokken

De sint is dit jaar erg geschrokken
er is iets mis met de speculaasbrokken

Het was laatst zelfs in het journaal
de brokken van de plaatselijke super die zijn het niet helemaal

Ze zouden niet naar echte speculaas smaken
het is dan ook eigenlijk beter ze zelf te maken

Of uiteraard van de bakker op de hoek
ook dat is andere en heerlijke koek

Maar voor degene met wat inspiratie
is het hoog tijd voor een eigen creatie

En dan nu, ik denk dat je het doorhebt
zelf aan de slag met de fijne recept




Speculaasbrokken (lekker veel)

  • 300 g bloem
  • 150 g bruine basterdsuiker
  • 200 g boter, koud en in blokjes
  • 10 g bakpoeder
  • 15 g koek- en speculaaskruiden
  • 2-3 eetlepels room
  • 30 amandelen
  • 2 eetlepels melk

    Meng in een grote kom de bloem, suiker, bakpoeder en koekkruiden. Doe hierbij de boter en kneed het geheel met je handen tot een bal. Voeg de room toe tijdens het kneden, dit maakt het deeg wat soepeler. Dit kan ook met de foodprocessor en gebruik dan de messen om het deeg te kneden.

    Laat het deeg afgedekt in koelkast minstens één uur rusten. Maar de brokken worden lekkerder als je het deeg een nachtje in de koelkast legt. Rol het deeg uit op een vel bakpapier. Garneer met de amandelen en bestrijk met de melk. Bak in een voor verwarmde oven op 175 °C voor 30-35 minuten.

    Monday, 21 November 2011

    Quinoa risotto met paddenstoelen en pecorino

    Lekker gezond. In de hoofden van de meeste mensen een contradictio in terminis. Want echt lekker is meestal niet zo gezond en gezond is meestal niet lekker. Toch wel met deze risotto van quinoa! Risotto is vaak romig en vrij machtig maar deze versie is lichter. De romigheid heeft de quinoa al in zich en textuur is delicaat, zacht,  knapperig en minder zwaar. Een fijne salade erbij en je hebt een gezonde maaltijd.

    De quinoa stond al weer een tijdje in de kast en de laatste keer dat het heb gebruikt was in deze salade. Foei, zonde van zo'n lekker en gezond ingrediënt. Het is nog steeds wennen aan dit super 'pseudo'-graan in mijn keuken. Gewone risotto is zeer bewerkelijk in de bereiding waarbij alles valt of staat met een goede timing. Als het uiterst wankele punt van perfectie wordt bereikt moet het ook meteen worden op gediend. Een paar seconden te lang op het vuur en het verandert in een papperige brei. Het voordeel van een risotto maken met quinoa is dat je makkelijk van te voren kunt bereiden. Doordat quinoa geen graan is maar een zaad, is de samenstelling anders en dus makkelijker in de (voor)bereiding (kookt niet snel stuk).


    Quinoa risotto met paddenstoelen en pecorino  (2 personen)

    • 150 g quinoa, gewassen
    • 2-3 eetlepels olijfolie
    • 1/2 ui, gesnipperd
    • 500 ml bospaddenstoelenbouillon
    • 50 g pecorino, geraspt
    • 150 g gemengde paddesntoelen, klein gesneden
    • 1/2 teentje knoflook
    • 20 ml witte wijn
    • Verse tijm
    • Peper & zout

    Verwarm de olie in de pan en gooi daar de ui bij. Laat zachtjes fruiten tot ze glazig en zacht is. Voeg de quinoa toe en bak 2-3 minuten mee. Blus af met de helft van de bouillon en roer goed door. Laat koken tot de bouillon is opgenomen, regelmatig even roeren. Voeg de tweede helft van de bouillon toe en roer goed door. Laat ook dit koken tot de bouillon is op genomen. Draai het vuur uit, voeg de pecorino toe, roer tot de kaas gesmolten is en de risotto romig is.

    Bak in de tussentijd een koekenpan met wat olie de paddenstoelen 5 minuten aan. Blus af met de wijn en breng op smaak met tijm, zout en peper. Doe het paddenstoelenmengsel bij de risotto en roer door. Breng het geheel op smaak met zout en peper en eventueel nog wat tijm. Serveer direct en garneer met nog wat geraspte pecorino.

    Tuesday, 15 November 2011

    Galettes met geitenkaas, ui en tijm

    Het fijnste moment van het weekend is voor mij de zondagochtend. Ik heb dan ook een heus Zondagsritueel. Lekker op de bank, liefst in pyjama, onder een dekentje kijken naar "Something for the Weekend" (STFW) op BBC 2. Een geweldig programma waarbij koken en leuke onderwerpen elkaar afwisselen. Denk: Carlo en Irene's Life for you alleen dan niet zo hysterisch en over de top. Ook het eten van Simon Rimmer (love him!) is aanzienlijk beter.

    Sowieso zijn de kookprogramma's van onze Britse buren vele malen beter dan die van ons. Zo ook het porgramma wat na SFTW op de buis verscheen, de herhaling van "Great British Food Revival". Het programma heeft een geweldig concept waarbij tien bekende Engelse chefs de traditionele Britse voedingsmiddelen weer onder de aandacht willen brengen. Volgens mij zou Nederland ook wel zo'n format kunnen gebruiken; waar zijn toch de koolraap, prinsessenbonen, kapucijners of varkenskarbonade gebleven?
    Tijdens deze aflevering nam Mary Berry het op voor het gebruik van verse kruiden, die tegenwoordig enorm overwoekert worden door de gedroogde variant. Zij maakte met verse tijm een simpele hartige taart. Deze galette is daarop een variatie. Een krokant hapje voor bijvoorbeeld de lunch of bij een lekkere stevige soep als maaltijd.




    Galettes met geitenkaas, ui en tijm (2 personen)

    • 2 plakjes bladerdeeg, ontdooit
    • 2 uien, in ringen
    • 50 g smeerbare geitenkaas
    • 1/2 glas witte wijn
    • 1 eetlepel boter
    • verse tijm
    • Zout & peper

    Verwarm de oven voor op 200 °C. Smelt de boter in een pan en doe daarbij de ui. Fruit tot de ui glazig ziet. Schenk de witte wijn erbij en laat de alcohol verdampen. Smoor tot de ui helemaal zacht is geworden.

    Leg de plakjes bladerdeeg op een vel bakpapier en prik in elk met een vork gaatjes en laat een rand van 1 cm vrij. Verkruimel de geitenkaas over de twee plakjes. Verdeel het de ui over de geitenkaas en strooi de verse tijm er over. Breng op smaak met zout en peper en zet in de oven voor 15-20 minuten of tot het goudbruin is.

    Wednesday, 9 November 2011

    Brownies met witte chocolade en amandelen

    Brownies wie kent ze niet? Een all-American treat en zoals een echte Amerikaan behoorlijk over de top. Dus veel chocolade, heel veel chocolade! In dit geval witte waardoor je ze eigenlijk blondies zou willen noemen. Maar daar hebben de Amerikanen, om het makkelijk te houden, een stokje voor gestoken. Blondies worden namelijk met (licht)bruine basterdsuiker in plaats van witte chocolade gemaakt en smaken daardoor ook anders.

    Een brownie is een chocolade cakeje met een vrij zware structuur. Een kruising tussen een koekje en cake waarbij de smeuïgheid kan variëren van goddelijk toffee-achtig tot meer cake-ig. En mijn voorkeur gaat uit naar de smeuïge variant. Dit recept heb ik uit Delicious. en maak ik regelmatig omdat de witte chocolade heerlijke basis is. De amandelschaafsel heb ik vervangen voor hele amandelen, die je eerst even een pan roostert. En natuurlijk kan je de amandelen ook vervangen door bijvoorbeeld macademia's, mmmmmmmmmmmmm!

    Brownies met witte chocolade en amandelen (18 stuks)

    • 75 g ongezouten boter, in blokjes
    • 400 g chocolade, in stukken
    • 3 eieren
    • 90 g fijne kristalsuiker
    • Merg van een half vanillestokje
    • 200 g zelfrijzend bakmeel
    • 100 g amandelen of amandelschaafsel, grof gehakt
    • evt. poedersuiker voor bestrooien

      Verwarm de oven voor op 175 C. Vet een rechthoekige bakvorm van 20 bij 30 cm licht in met boter en bekleedt de bodem en lange zijden met bakpapier.

      Laat de boter en 300 g van de chocolade smelten in een hittebestendige kom boven een pan zacht kokend water op laag vuur (zorg dat de bodem van de kom het water niet raakt). Klop de eieren, suiker en vanille merg in een kom door elkaar. Roer er het chocolademengsel door en spatel er dan luchtig het bakmeel doorheen. Hak de overige 100 g witte chocolade in kleine stukjes en doe hetzelfde met de amandelen (of het schaafsel). Schep de amandelen en overige chocolade door het beslag. Schenk het beslag in de bakvorm en verdeel goed over de bakvorm. Plaats in de oven en bak 20-30 minuten tot de bovenkant een stevig korstje heeft. Laat afkoelen in de vorm, bestrooi met poedersuiker en snijd in blokken.

      Tip: de baktijd is afhankelijk van hoe droog je de brownies wilt, hoe korter in de oven hoe toffe-iger (en hoe lekkerder naar mijn mening).

      Saturday, 5 November 2011

      Thaise pompoensoep

      Pompoen, de seizoensgroente van nu. Je kan geen kooktijdschrift open slaan of er staat een stukje over de oranje groente in. In elke supermarkt te vinden, bij elke groenteman te koop. Al is het nog geen kleine zes jaar geleden dat je voor een pompoen toch echt moeite moest doen. Mijn eerste ontmoeting was bij de groentekraam tijdens mijn lunchpauze op de wekelijkse markt vlakbij mijn toenmalige werkgever.

      Daar liepen we, de collega's en ik, nog wel eens heen voor lekker lunchhapje: een bakje kibbeling. En daar lag hij dan: groot en bleekoranje met van die grote, brede ribbels. De muskaatpompoen. De groenteman heeft er voor mij een stuk van afgesneden want een hele is veel te veel. Ik had al een tijd een recept voor Amerikaanse Pumpkin soup liggen (ooit uit een BNN-kalender gescheurd, ja ja!) dat nodig eens geprobeerd moest worden.
      En zo geschiedde het de pompoenpremière in mijn keuken en het was voor herhaling vatbaar. In de afgelopen jaren is de pompoen een graag geziene gast in mijn gerechten geworden, bijvoorbeeld in deze fijne risotto, en hebben meerdere soorten de revue gepasseerd.  Dit keer toch nog maar een soepje en nu dus op zijn Thais. Lekker pittig met een frisse ondertoon van limoen en citroengras.


      Thaise pompoensoep (4 personen)

      • 500 g pompoen (liefst butternut)
      • 1 ui, gesnipperd
      • 1/2 rode peper, zonder zaadjes
      • 1 theelepel trassi
      • 2 cm verse gember
      • 1 stengel citroengras
      • 2 dl kokosroom
      • Sap van een halve limoen
      • 5 ml Thaise vissaus
      • 2 eetlepels (olijf)olie
      • 1 tl suiker
      • Koriander, fijngehakt
      • Peper & zout

      Schil de pompoen, haal de pitten er uit en snij het vruchtvlees in blokjes. Doe de olie in een grote soeppan en fruit de ui, rode peper en pompoen zachtjes met de deksel op de pan. Doe de trassi erbij en bak even mee. Blus af met de kokosroom en een halve liter water. Maak de gember schoon en kneus de stengel citroengras en gooi in de soep. Laat de soep in ongeveer 15 minuten zachtjes gaarkoken. Verwijder de gember en citroengras. Pureer de soep met een staafmixer of in een blender. Breng op smaak met de vissaus, limoensap, suiker, peper en zout. Serveer in kommen en bestrooi met de koriander.

      Sunday, 30 October 2011

      Sipelsop: Friese uiensoep

      Wat is uiensoep zonder kaas? Precies, niet af, niet zoals het hoort. Zonder de kaas is het gewoon niet compleet. Het is als asperges zonder ham of frambozen en witte chocolade. Uiteraard doen deze ingrediënten het ook goed met andere smaken maar sommige combi's zijn gewoon net even beter. Zoals uiensoep met kaas dus. Wat voor kaas dat maakt niet veel uit. Maar net waar je trek in hebt als ie maar een beetje pittig is. Bijvoorbeeld een oude Leidse geraspt of een fijne Roquefort in stukjes. Over de soep gestrooid voor het serveren of op een stokbroodje gegratineerd onder de grill.

      Uiensoep was vroeger iets wat bij ons thuis met regelmaat op het menu stond. Een het is van de gerechten waarvan ik intens kon en kan genieten. Vooral omdat dat geserveerd werd met stokbrood en smeerkaas om in de soep te dopen. Het was dus de bedoeling om het brood met kaas te besmeren, dat door de soep te halen en dan op te eten. Maar al gauw werd het brood geloosd en bleef de smeerkaas over. Het was wat smeerkaas uit het bakje lepelen, dan door de soep scheppen en hop het mondje in. Smullen. Dat kan natuurlijk ook bij deze variant al is dit toch het lekkerst met Friese nagelkaas en die zit bij mijn weten niet smeerbaar in een kuipje.


      Friese uiensoep (4 personen)
      • 4 eieren
      • 500 g uien
      • 50 g boter
      • 40 g bloem
      • 1 liter groentebouillon
      • 100 g geraspte kaas (liefst Friese nagelkaas)
      • 1 tl azijn
      • Peper, zout & nootmuskaat

      Kook de eieren in 10 minuten hard. Maak de uien schoon en snij in parten of ringen. Smelt in een soeppan de boter er doe de uien erbij. Bak dit alles voor 10 minuten met de deksel op de pan tot dat de uien glazig zijn maar niet bruin. Zeef de bloem er over, roer goed door en bak nog even mee. Voeg de bouillon toe en roer goed door en laat 15 minuten zachtjes doorkoken. Breng op smaak met de azijn, peper, zout en nootmuskaat. Voor het serveren prak je een ei per persoon in een soepkom fijn en schept hierop de soep. Bestrooien met wat kaas en klaar.

      Sunday, 23 October 2011

      Gekarameliseerde witlof in gruyèresaus en krokante ham

      Witlof, witloof of Brussels lof. Als kind moest ik er niet veel van hebben. Al waren bietjes in mijn ogen nog erger. Het was niet echt vies maar lekker vond ik het ook niet. Maar naarmate je ouder wordt, leer je de smaak te waarderen. De Engelsen hebben daar een prachtige term voor namelijk: an acquired taste. Letterlijk betekent het een verworven smaak, een die moet worden aangeleerd.

      Vanwege het bittertje in de witlof vinden veel mensen het niet lekker net als ik in mijn kindertijd. Tegenwoordig loopt het water me in de mond als ik aan de Hollandse klassieker witlof met ham en kaas denk. Zeker als je er een gratin van maakt waarbij het met ham omwikkelde witlofje verdrinkt in een fijne kaassaus onder de grill. Ook lekker is gekarameliseerde witlof en het is net even anders. Bijvoorbeeld deze witlof met ham en kaas uit een editie van Foodies magazine.


      Gekarameliseerde witlof in gruyèresaus met krokante ham (4 personen)

      • 4 plakken parmaham
      • 3 eetlepels boter
      • 2 eetlepels bloem
      • 250 ml melk
      • 50 g gruyère, geraspt
      • 8 stronkjes witlof
      • 1 eetlepel olie
      • 1 eetlepel suiker
      •  verse tijm

        Bak in een droge koekenpan de ham krokant en laat afkoelen op keukenpapier. Maak in een sauspan van de boter en bloem een roux en bak een minuut om matig vuur. Voeg, al roerend, beetje bij beetje de melk toe en, heel belangrijk, roer deze iedere keer glad. Blijf melk toevoegen en roeren  tot je een lamme arm hebt en er een saus is ontstaan zonder klontjes. Breng aan de kook voor 2 minuten. Roer de kaas er door en breng op smaak met zout en peper.

        Doe wat boter in een koekenpan en laat smelten. Snij de stronkjes in de lengte door midden. Bestrooi de binnenkanten met wat suiker en leg met de suiker kant in de pan. Bak op middelhoog vuur voor 5 minuten. Keer de witlofjes en voeg twee eetlepels water toe en laat onder een deksel gaar stoven. Keer voor het serveren nog op de suiker kant en laat nog even verder karameliseren.

        Verdeel de warme kaassaus als laagje over diepe borden en leg per persoon twee stronkjes in de saus. Strooi de verkruimelde krokante ham er over en ris wat tijm van de takjes. Sprenkel nog wat olie over het bord en serveer. Lekker met aardappelpuree of gestoomde aardappeltjes.

        Saturday, 15 October 2011

        Mmmmmmmmmm, Mangosmoothie!

        Wakker worden of opstaan is geen hobby van mij. Doordeweeks gaat de wekker steevast te vroeg waardoor ik bekend sta als een echte snoozer. Ik mep die wekker toch tenminste drie keer uit voordat ik überhaupt er over denk om een voet buiten deken te steken. En door al dat gesnooze moet ik mij in het verdere ochtendritueel altijd het apelazarus haasten. Dus wat is er dan makkelijker om het ontbijt uit te stellen tot achter de computer op kantoor.

        Tijd om rustig te eten is er dus niet bij. Maar ook het zelf maken kost te veel tijd. In het gejakker eindig altijd bij de Ap-to-go voor een kleffe croissant of een te lang gebakken platgeslagen pain au chocolat. Die gaat dan mee naar kantoor om te worden genuttigd met een kop thee. Niet echt een verantwoord ontbijt en al helemaal niet volgens het Voedingsbureau. Ik heb wel eens geprobeerd om voor het slapen gaan wat bammetjes te klussen zodat ze dan klaar liggen om tijdens de morning rush naar binnen gepropt te kunnen worden. Maar ook dat was geen succes het brood is meestal te droog om te weg te krijgen. Een vloeibare substantie is waarschijnlijk beter dus misschien dat deze smoothie dat wel het juiste haast-ontbijt is!

        Mangosmoothie (2 personen)

        • 1 mango, schoon en in stukjes
        • 40 ml sinaasappelsap
        • 4 eetlepels griekse yoghurt
        • 2 theelepels suiker of honing

        Maak de mango schoon en gooi samen met de andere ingredienten in de blender. Even laten draaien en tadaa... Een mango smoothie, lekker!

        Dus als het zo simpel is dan zou je denken dat je dit de avond van te voren wel even kan maken. Dan heb je het in de ochtend zo voor het grijpen staan om te drinken tussen de bedrijven door.

        Saturday, 8 October 2011

        Kastanjechampignon met Bleu d'Auvergne en spekkrokantjes

        Vermaak voor de mond! Beter bekent onder de franse term amuse of eigenlijk amuse-bouche of amuse-gueule. Een prachtige naam voor de eenhapshapjes die geserveerd worden tussen de gangen van een menu door. In veel restaurants krijg je ze tegenwoordig vaak voorafgaand aan het diner als klein voorproefje op de kunsten van de kok om de smaakpapillen te prikkelen en de spijsvertering op gang te brengen.

        Deze heerlijkheden komen in oneindig veel variaties en gedaanten voor en worden vaak geserveerd op lepels, kleine schaaltjes of in kleine glaasjes. De ingrediënten zijn meestal toch wat luxueuzer dan bij een "gewone" borrelhap en zorgen vaak voor ware smaakexplosies in de mond. Het maakt daardoor de gelegenheid vaak extra feestelijk. Al vast wat inspiratie voor de aankomende feestmaand. En hoe leuk is het om in december je vrienden te verrassen met bijvoorbeeld een amuse-diner.



        Kastanjechampignons met Bleu d'Auvergne en spekkrokkantjes

        • Kastanjechampignons
        • Bleu d'Auvergne
        • Biologische spekreepjes
        • Rucola
        • Citroensap, honing en olijfolie

        Snijd de spekjes fijn en bak ze tot ze krokant zijn. Laat uitlekken op keukenpapier. Maak de champignons schoon en verwijder het steeltje. Vul de champignons met kaas en zet in een ovenschaal. Bak in een oven op 200 °C voor 10 minuten. Leg in de tussentijd wat rucola op de lepels en roer het citroensap, honing en olijfolie door elkaar. Haal de champignons uit de oven en leg op elke lepel een champignon. Besprenkel met de dressing en strooi de spekjes er over. Serveer direct.

        Tuesday, 4 October 2011

        Warme chocoladepotjes

        Chocolade, oh, chocolade! Het bruine goud. Ik ben een vrouw en dus hou ik van chocolade. Genetisch bepaalt, schijnt. Ik kan er intens genieten en voor mij geldt hoe puurder hoe liever. Helemaal als het ergens in wordt verwerkt. Al hoewel een stukje wit er ook altijd wel in gaat, maar is dat eigenlijk geen echte choco. Het gaat mij ook voornamelijk om de smaak en in tegenstelling tot vele anderen kan ik dan ook weken doen met een reep.Het iets wat ik vooral associeer met de donkere dagen en eet het zomers dan ook bijna niet. Toch fijn dat de herfst zich nu begint aan te dienen.

        Chocolade troost, ontspant, pept op, maakt euforisch en sommige vrouwen verkiezen het zelfs boven seks. Al eeuwen lang wordt chocolade als afrodisiacum bestempeld. En een Duits onlineonderzoek heeft aangetoond dat wij vrouwen na het eten van chocolade meer zin in seks krijgen (ja, heus!). De Azteken (1200- 1521) hadden het toen dus al bij het rechte eind. Mannen doe je voordeel er mee en verwen je geliefde en jezelf met dit heerlijke nagerecht. Daarnaast heeft chocola door de antioxidanten een gunstig effect op de bloeddruk en bloedvaten. Maar ook hier geldt wel hoe hoger het cacao-gehalte hoe beter en uiteraard met mate, 10 gram pure chocolade per dag is voldoende.

        Door die vele positieve effecten en uiteraard het allerbelangrijkst: de goddelijke smaak, is het helemaal geen straf om er met regelmaat van te eten of iets mee te maken. Dit recept is een van lekkerste nagerechten die een choc-o-holic zoals ik zich kan wensen. Een stevige pure smaak en een hemelse smeuïge binnenkant. Ik heb deze potjes al vaker gemaakt en het is steevast een hit om gasten voor te zetten.


        Warme chocoladepotjes (2 personen)

        • 100 g extra pure chocolade, in stukken
        • 50 g ongezouten roomboter
        • 50 g fijne kristalsuiker
        • 1 ei
        • 1 eetlepel bloem
        • evt. room of crème fraîche voor erbij

        Verwarm de oven voor op 220 °C. Smelt intussen in een kom de chocolade en boter au bain-marie en roer het geheel goed door elkaar. Laat het chocolademengsel iets afkoelen. Roer in een aparte kom het ei, de suiker en bloem door elkaar. Voeg het eimengsel bij het chocolademengsel en roer goed door elkaar. Verdeel het mengsel over twee ramekins (souflebakjes) en zet in de oven voor 12-15 minuten. De potjes moeten in het midden nog smeuïg zijn en op een lekkere warme, dikke chocoladepasta lijken. Serveer warm en eventueel met room of crème fraîche.

        Wednesday, 28 September 2011

        Tabouleh; frisse bulghursalade

        Het is een bizar jaar, de seizoenen lijken wel in de war! Zomer in de lente, herfst in de zomer er is geen pijl op te trekken. September verwent ons met een echte Indian Summer (a.k.a. nazomer, oudewijvenzomer of sint-michielszomer) en trakteert op temperaturen van boven de 20 graden. Toch nog een beetje het zomergevoel dit jaar en bij de zomer horen salades. Deze keer een heerlijke Libanese klassieker: Tabouleh.

        Tabbūle betekent lichtscherp in het Syrisch-Libanees-Arabisch. Het is frisse salade op een zeer bescheiden basis van bulghur (of soms ook couscous) waar bij heel veel verse kruiden, peterselie en munt, worden toegevoegd. In het Midden-Oosten is deze salade is vaak onderdeel de mezze, een uitgebreid maal bestaande uit kleine gerechtjes. Vanwege de friszure smaak is het een heerlijke salade voor bij (vet) vlees. Dus ook lekker bij een barbecue, zolang het nog kan!


        Tabouleh (2 personen)

        • 40 g bladpeterselie, fijngehakt
        • 10 g verse muntblaadjes, fijngehakt
        • 30 g bulghur
        • 1 tomaat, zaadjes verwijderd
        • 1 lente-uitje, fijngesneden
        • Sap van een halve citroen
        • 1 eetlepel olijfolie
        • Piment
        • Kaneel
        • Peper & zout

        Doe de bulghur in een zeef en was de bulghur onder een stromende kraan voor 2 minuten. Doe de bulghur in een saladeschaal en voeg de citroensap toe en doe er 100 ml kokend water bij. Laat afgedekt staan tot de bulghur zacht is.

        Hak in de tussentijd de peterselie, munt en lente-ui fijn. Snij de tomaat in kleine blokjes. Als de bulghur zacht is geworden roer je hem los met een vork en doe de peterselie, munt, ui en tomaat erbij. Meng goed en voeg de olijfolie toe. Breng op smaak met piment, kaneel en peper & zout. Serveer direct.

        Tuesday, 27 September 2011

        Vijgen met Serranoham en geitenkaas

        En in ene ben ik weer even helemaal terug op Cyprus als ik in de buurtsuper verse vijgen in de schappen spot. Op Cyprus hingen ze in grote aantallen in de bomen en ik was van plan om dit voorafje te gaan maken voor onze vrienden. Maar helaas zijn Cyprioten niet bekend met rauwe gedroogde ham als die van Serrano of Parma. En ook waren de vijgen daar nog niet in de winkel te krijgen, al had dat opgelost kunnen worden door ze gewoon van de boom te plukken.

        Vijgen zijn zoet en in tegenstelling tot wat je zou verwachten vaak droog van smaak. Het is een van de oudste vruchten en al rond 9000 v. Chr. werden ze verbouwd. Het is eigenlijk geen echte vrucht maar is opgebouwd uit de bloembodem en de bloem waarvan het vruchtvlees en de pitten eetbaar zijn. Ze worden voornamelijk rauw of gekonfijt gegeten en zijn heerlijk in bijvoorbeeld jam, brood of salades. En ondanks dat ze meerdere keren per jaar "vruchten" dragen, liggen ze in Nederland over het algemeen in september - oktober in de winkel.


        Vijgen met Serranoham en geitenkaas (4 personen)

        • 4 vijgen
        • 4 plakken Serranoham
        • 100 g geitenkaas
        • 1 eetlepel honing
        • verse tijm
        • 1 eetlepel olijfolie

        Verwarm de oven voor op 200 °C. Snij met een mes kruis in iedere vijg maar niet te ver. De kwarten moeten  aan elkaar blijven zitten. Prak de geitenkaas fijn en roer de honing er door. Omwikkel de vijgen met de ham en verdeel de geitenkaas over de vier vijgen. Sprenkel de olie op de bodem van een ovenschaal en leg de vijgen er in (als je het nog wat zoeter wil kan je nog wat honing over de vijgen druppelen). Verdeel de tijm over de vijgen en zet in de oven voor 12 minuten.

        Wednesday, 21 September 2011

        Mafaldine met garnalen, knoflook en citroen

        En het was stil in Kaat’s Keuken. De reden? Ik was er even een weekje tussenuit. Toevluchtsoord: het zonovergoten Cyprus. Dus het vliegtuig in om enkele uren later in een ander land en klimaat met geheel ander levensritme weer uit te stappen. Het was warm heerlijk warm en geen klap in mijn gezicht aangezien ik zelf in zomer op kantoor een kacheltje aan heb. En alles gaat in een rustig Zuiderlijk tempo want ook het Spaanse motto Mañana, mañana geldt hier. Daar zou ik wel aan kunnen wennen!

        Nog even wat zonne-energie op doen, de batterij opladen en warm worden tot op het bot voor dat de Nederlandse herfst en winter zich aandienen. (Ik vrees dat ie dit jaar lang, donker, nat en koud gaat worden, iets waar ik helemaal niet tegen bestand ben!) We zijn ondergedompeld in een warm Cypriotisch bad door hele lieve vrienden die ons overal mee naar toe hebben gesleept en ons gastvrij in hun huis hebben ontvangen (waarvoor veel dank!).Naast de verkenning van het eiland hebben we vooral ook heerlijk gegeten.
        Cyprus een eiland met een gespleten persoonlijkheid. Het noorden, waar wij zaten, is Turks en het zuiden hoort bij Griekenland. Al zijn die scheidslijnen cultureel en culinair niet erg duidelijk. Zo kan je in het Turkse deel bekende Griekse gerechten als moussaka of stifado op de menukaart vinden. En bij de mezzes, koude en warme hapjes, zit standaard halloumi, hummus of labne uit het Midden-Oosten. Een smakelijke mengelmoes van Turks, Grieks en Midden-Oosters.

        Het fijne van het eiland is dat er veel voor het grijpen ligt of hangt. Het eiland is bezaait met onder andere olijf-, vijgen-, limoen-, granaatappel- en amandelbomen. Helaas waren we voor veel van deze heerlijkheden nog net iets te vroeg in het seizoen om ze zo van de boom te kunnen plukken. Maar desondanks heb ik toch lekker voor onze gastheer en gastvrouw gekookt, een keer Griekse Kofta en een keer deze o, zo fijne pasta.



        Mafaldine met garnalen, knoflook en citroen (6 personen)

        • 500 g pasta Mafaldine (of andere lint pasta zoals tagliatelle of papardelle)
        • 400 ml room
        • 350 g verse garnalen, schoongemaakt maar met staartje (evt. diepvries)
        • 2-3 tenen knoflook, geperst
        • 1 blokje visbouillon
        • sap van een halve citroen
        • een stukje citroenschil (alleen het gele)
        • boter/olijfolie
        • Peterselie, fijngesneden
        • Peper & zout

        Kook de pasta gaar volgens de verpakking. Fruit in de tussentijd de knoflook in de boter, olie of een mengsel van beide 2-3 minuten. Doe de room, citroensap, citroenschil (snij een stukje van het buitenste van de schil, dus alleen het gele, bijvoorbeeld met een dunschiller) en bouillonblokje er bij en breng aan de kook voor 4 minuten. Doe de garnalen erbij en kook nog 3-4 minuten tot de garnalen gaar zijn. Verwijder de citroenschil en breng op smaak met zout, peper en wat peterselie.

        Giet de pasta af en doe terug in de pan. Roer de saus door de pasta en serveer meteen.

        Variatie: Voor een lichtere versie kan je 200 ml van de room vervangen door 200 ml droge witte wijn, goed de alcohol laten verdampen en dan de garnalen toevoegen volgens recept. Of de room vervangen door een verantwoord roomproduct. Of de room weglaten en alleen 200 ml witte wijn toevoegen.

        Wednesday, 7 September 2011

        Spaghettini met citroen, knoflook, tijm en kastanjechampignons

        Vandaag kwam ik, via vriendinnetje ML, op Facebook deze website tegen Nudge.nl, een leuke site waar je als bewuste en groene consument mee kan helpen aan de verduurzaming van de samenleving. Nudge is het Engelse woord voor zetje en door vele kleine zetjes is uiteindelijk die grote verandering mogelijk. Er zitten hele leuke en praktisch zetjes bij zoals een nudge voor de Tassenbol. Door het bedenken en delen van nudges en vooral ook het meedoen er aan komen we steeds een stapje dichterbij, dus doe mee!

        Ook op foodgebied valt er door mij nog wel wat aan verduurzaming te doen al probeer ik toch te letten op bijvoorbeeld de voedselkilometers. Kaat's keuken gaat in ieder geval haar best doen om de pasta-kook-nudge en minder-eten-weggooi-nudge toe te passen. Al is de eerste makkelijker dan de tweede, vrees ik. En het leuke er aan is ook nog dat het goed is voor de portemonnee. Vanavond ga ik dus mijn pasta koken door het gas uit te draaien als het kookt en dan laten staan met de deksel er op. Ik ben benieuwd of je dezelfde "kook"-tijd aan kan houden als normaal. En doordat ik een Quooker in mijn keuken heb, scheelt het sowieso gasverbruik (wel weer extra elektra dat dan weer wel).

        Dus om testen of dit werkt mijn variant op een lekkere pasta van een van mijn heldinnen, Nigella Lawson. Ik hou van haar programma's en haar kookboeken, geweldig hoe zij over eten praat en schrijft. Verschrikkelijk sexy en ze maakt het een bezigheid die je altijd met volle overgave dient te doen. Laten we haar voorbeeld volgen!

        Spaghettini met citroen, knoflook, tijm en kastanjechampignong (2 personen)
        (Nigella Express, pag. 291)

        • 200 g pasta (spaghettine, linguine of andere dunne pasta)
        • 300 g biologische kastanjechampignons
        • 1/2 citroen, voor sap en rasp
        • 1 klein teentje knoflook
        • 1 eetlepel verse tijm
        • 150 ml room
        • Boter
        • Verse peterselie, fijngesneden
        • Parmezaanse kaas, geraspt
        • Peper & zout

        Snijd de champignons in dunne plakjes en doe met de boter in een koekenpan. Fruit de champignons 5 minuten aan, giet de room erbij en laat op hoog vuur 2 minuten koken. Haal van het vuur en breng op smaak met zout, citroensap en rasp,  geperste knoflook en aromatische tijm.

        Breng water aan de kook en doe de spaghettini in de pan. Laat koken en duw zachtjes de pasta in de pan tot het onder water staat. Draai het vuur uit en doe een deksel op de pan. Laat staan voor de rest van de aangegeven kooktijd. Giet af en meng in de hete pan met het champignonmengsel. Verdeel over twee borden, maal er verse peper over en garneer met de kaas en peterselie. Serveer direct.

        Friday, 2 September 2011

        Chocoladekruimeltaart

        Het is gebeurt, ik zit nu officieel in mijn 35ste levensjaar en het gekke is, het deed niet eens pijn. Ik voel me ook niet anders, niet wijzer, niet volwassener. Dat hoop ik eigenlijk ieder jaar, dat ik naast het ouder worden ook wijzer word. Maar nog steeds voel ik me niet wijzer dan toen ik begin twintig was, heb ik dan in al die jaren niets geleerd? En nu ik dus de 35 nader kom ik er langzaam maar zeker achter dat het waarschijnlijk nooit zal veranderen.

        Op mijn 13de had ik een prachtige voorstelling van hoe ik erbij zou zitten in het jaar 2000, dus op mijn 23ste, hoe ik heel volwassen op mezelf zou wonen of zelfs samenwonen en hoe ik natuurlijk elke dag naar werk zou gaan als sterke onafhankelijke vrouw, ik wist zelf welke kleren ik zou dragen. Maar bij 23 aanbeland, was ik nog aan het studeren, woonde ik wel op mezelf maar dan op een studentenkamer en ook nog geen goddelijk man aan mijn zijde. Wat een deceptie!
        Nu ik wel eindelijk die onafhankelijke werkende vrouw ben, moet er natuurlijk ook getrakteerd worden op kantoor. En als een zich zelfrespecterende foodblogger kan je dan niet aankomen met een taart van de HEMA of een MULTI-vlaai. Dus gister is er taart gebakken in Kaat's keuken. En ik moet bekennen dat was nog niet zo makkelijk. Ik had een lekker recept gevonden en het zag er ogenschijnlijk simpel uit maar uit ervaring kan ik zeggen: I am not "The Great British Bake Off"-material, yet!

        Het deeg maken was niet moeilijk. Ik vind het heerlijk om met je handen door een rommeltje van bloem, boter en dergelijke te gaan waar, als een soort van wonder, een deeg uit tevoorschijn komt. Maar dan zegt het recept kneed het deeg, maar ondanks de koude boter het deeg toch behoorlijk zacht geworden. Dus lang en goed kneden gaat niet. Het deeg moest daarna in folie in de koelkast rusten om het een half uur later uit te rollen en in de bakvorm te leggen. Bakpapiertje er op, boontjes er op en 15 minuten blind bakken.

        En toen ging het mis, na 15 minuten uit de oven gehaald en het bakpapier met boontjes verwijderd. Wat er te voorschijn kwam was verre van hard en leek hier en daar meer op een bubbelende roux dan op een taartbodem. Terwijl het aan de randen eigenlijk te bros was en verkruimelde. Nog even terug gezet in de oven om verder te garen. Dus toch te kort gekneed, vrees ik. Ik ben stoicijns verder gegaan en het resultaat mag er ondanks de bodem toch nog best zijn en de smaak was gelukkig prima. Conclusie: de kunst van het taarten bakken ben ik nog niet geheel meester, heel veel oefen dan maar!


        Chocoladekruimeltaart (12 personen)
         (uit: Verslaafd aan chocolade, p. 32)

        Deeg
        • 150 g bloem
        • 1 tl bakpoeder
        • 120 g koude boter, in blokjes
        • 50 g fijne tafelsuiker
        • 1 eierdooier
        • 1-2 tl koud water

        Vulling
        • 1,5 dl slagroom
        • 1,5 dl volle melk
        • 225 g pure chocolade
        • 2 eieren

        Kruimellaag
        • 110 g bruine suiker
        • 80 g geroosterde pecannoten
        • 115 g pure chocolade, fijngehakt
        • 85 g amaretti (koekjes)
        • 1 tl cacaopoeder

        Zeef voor het deeg de bloem en het bakpoeder in een grote kom en meng er de boter, suiker, eidooier en het water tot een soepel deeg ontstaat. Neem het deeg uit de kom en kneed het kort. Dek het af met plasticfolie en laat 30 minuten rusten in de koelkast.

        Verwarm de oven voor op 190 °C. Rol het deeg uit en bekleed er een springvorm van 23 cm doorsnee. Prik gaatjes in het deeg met een vork. Bekleed het met bakpapier en leg daarop een laag met gedroogde bonen of ongekookte rijst. Bak de taartbodem 15 minuten in de oven. Neem het blik uit de oven en verwijder het bakpapier met de bonen. Verlaag de oventemperatuur tot 180 °C.

        Breng voor de vulling in een steelpan de room en melk aan de kook. Neem de pan direct van het vuur en voeg de chocolade toe. Laat die smelten en roer het geheel tot een gladde saus. Klop de eieren en roer ze door de saus. Meng goed en giet de vulling op de taartbodem. Bak de taart 15 minuten, neem hem uit de oven en laat hem 1 uur staan.

        Meng vlak voor het opdienen alle ingrediënten voor de kruimellaag in een keukenmachine en gebruik de pulseknop. (Geen keukenmachine? doe de suiker in een grote kom, hak de noten en chocolade met een groot mes fijn, verkruimel de koekjes en voeg toe aan de suiker. Voeg de cacaopoeder toe en meng alles goed). Strooi de kruimels over de taart voor je hem in stukken snijdt.


        Tuesday, 30 August 2011

        Chorizo met champignons, Knoflookgarnalen en zwarte olijventapenade


        Nog twee nachtjes slapen en dan ruil ik mijn 34ste levensjaar in voor mijn 35ste. En dat is een feestje waard, ik ben alleen niet zo goed in verjaardagsfeestjes. Ik vind het altijd heel leuk om naar feestjes van anderen te gaan maar er zelf een geven... Not so much!

        Ten eerste nodig ik standaard iedereen te laat uit waardoor de agenda's al vol zitten met andere afspraken. Daarnaast weet in de weken voor mijn verjaardag, als vrienden vragen wat ik als cadeau zou willen, niets meer. Het hele jaar door heb ik goede ideeën maar op het moment suprême heb ik een black out.
        Ik heb dan ook besloten om dit jaar in ieder geval een dagje vrij te nemen en mijn 35ste levensjaar te beginnen met lekker uitslapen. En  natuurlijk een taartje (zelf gebakken), slingers en ballonnen (aan het werk, Mr. X!). Het wordt een klein feestje a nous deux. De vrienden krijg nog wel een eigen moment ergens in oktober. Bij feestjes horen hapjes ook al is het maar voor een klein gezelschap. Dus hier wat lekkere recepten voor als je zelf een keer aan de bak moet.



        Chorizo met champignons (2 personen)

        • 100 g chorizo, aan een stuk
        • 200 g biologische kastanjechampignons
        • 1 teentje knoflook
        • 50 ml sherry, medium dry
        • mespunt gerookte paprika (hot)

          Snij de chorizo in plakken en bak in een pan uit en haal uit pan. Snij de champignons in tweeën of vieren, afhankelijk van de grootte. Bak in overgebleven bakvet de champignons tot ze het grootste deel van hun vocht hebben verloren. Blus ze af met de sherry en knijp het teentje knoflook er over uit. Doe de chorizo terug in de pan samen met de paprika en laat het even geheel inkoken. Serveer warm.

          Knoflookgarnalen (2 personen)

          • 200 g verse garnalen, schoongemaakt maar met staartje
          • 2 teentjes knoflook
          • 1/2 rode peper, zonder zaadjes
          • 20 ml olijfolie

            Doe de garnalen in een cazuela (Spaans aardewerken schaaltje) en knijp de knoflook er boven uit. Snijd de rode peper goed fijn en strooi er overheen. Hussel even door elkaar en schenk de olijfolie er over. Zet 10 minuten in de oven voor op 180 C of tot de garnalen roze zijn. Breng op smaak met zout en serveer warm.

            Zwarte olijventapenade (heel veel)

            • 1 blik zwarte olijven, uitgelekt
            • 3 zongedroogde tomaatjes
            • 1 eetlepel kappertjes
            • 1 teentje knoflook
            • 2 anjovisfilets
            • Olijfolie
            • tijm
            • Zout & peper

              Doe de olijven, tomaatjes, kappertjes, knoflook en anjovis in een blender en maal grof. Doe er tijdens het draaien olijfolie bij tot het smeuïg is. Breng op smaak met tijm, zout en peper. Serveer met brood.

              Wednesday, 24 August 2011

              Quiche Lorraine

              Een klassieker: La quiche Lorraine! Het klinkt haast koninklijk. En ze is in al haar eenvoud ook nog eens overheerlijk. Veel meer dan deeg, eieren, spek en room of crème fraîche heb je er niet voor nodig. Dus voor iedere portemonnee geschikt en dat is toch fijn in deze tijden van crisis. Het doet een Romeins gezegde eer aan: Più se spenne e pejo se manga... (hoe meer u uitgeeft, hoe slechter u eet).

              De taart is ontstaan in Lotharingen of wel Lorraine op zijn Frans. Het woord quiche stamt echter af van het Duitse woord Küche een verbastering van het woord Kuchen, wat cake of koek betekent. De quiche (a.k.a. hartige taart) is veelzijdig je kan aan de basis van ei en room van alles toevoegen. Maar een quiche Lorraine hoort een echte quiche Lorraine te zijn en dus zonder kaas, prei of tomaat. Als je hem ergens bestelt of koop kom je, helaas, bijna altijd bedrogen uit want meestal zitten er toch "extra" ingrediënten in.

              Nu zijn er natuurlijk varianten op de Lorraine maar ook die zijn eenvoudig en ontstaan in de omliggende streken de Vogezen en de Alsac. Zo kun je voor een quiche Vosgienne wat gruyère aan de migaine (het mengsel van ei en crème fraîche) toevoegen. En door het toevoegen van wat gefruite ui aan het recept toe te voegen krijg je een quiche Alsacienne.



              Quiche Lorraine (4 personen)

              • 6 plakjes bladerdeeg
              • 200 g biologische spekreepjes
              • 250 g crème fraîche
              • 50 ml room
              • 3 eieren
              • 2 eidooiers
              • Nootmuskaat
              • Peper & zout

              Leg de plakjes bladerdeeg op elkaar op een met bloem bestoven aanrecht. Rol uit tot een lap die de bakvorm bedekt en leg in de ingevette vorm. Bak de spekjes in een koekenpan uit. Strooi de uitgelekte spekjes over de bodem uit. Roer in een kom de crème fraîche, room, eitjes en dooiers door elkaar. Breng op smaak met nootmuskaat, peper en zout. Schenk het mengsel in de vorm en zet in de oven op 200 °C voor 25-30 minuten of tot hij goudbruin is.

              En voor wie de koninklijke weg wil bewandelen die maakt natuurlijk zelf een kruimeldeeg van 250 g bloem, 125 g koude boter (in blokjes), 1 middelgroot ei, 1 eetlepel ijskoud water en een snufje zout.  Let op snelheid is essentieel. Meng de bloem en boter snel met je vingers door elkaar. Voeg het los geklopte ei toe en meng de massa met koude handen tot een samenhangend deeg. Voeg het water toe en kneed tot een bol. Dek deze af en laat een uur rusten in de koelkast. Rol de bal uit tot een lap van 1 tot 1,5 cm dik en bekleed hiermee het bakblik. Bak dit 20 minuten blind (zie hieronder) voor in de oven.

              Tip: of bak de bladerdeeg in de vorm met een bakvulling (= bakpapier met droge bonen erin) even 15 minuten voor.

              Friday, 19 August 2011

              Tuna melt

              Wij Nederlanders zijn niet zo goed in lunchen, eigenlijk helemaal niet goed zelfs. Je kent het wel het wel bekende lunchtrommeltje van thuis meegenomen of meegekregen. Met daarin samengeperst kleffe bammetjes met kaas of boerenmetworst, echt Hollands. Of we rennen met zijn allen naar de bedrijfskantine en ook die staat meestal niet bekend om zijn culinaire hoogstandjes. Dat doen ze over de grens toch wel beter, neem nu onze zuiderburen zelfs die hebben al meer lunchcultuur dan wij. En hoe zuidelijker je komt hoe beter het wordt.

              Wednesday, 17 August 2011

              Tuesday, 16 August 2011

              Blauwe bessen Crumble



              Blauwe bes of bosbes? Ze worden vaak met elkaar verward en logisch want ze zijn familie van elkaar. De verschillen: de blauwe bes groeit in trossen en de bosbes niet. De blauwe bes heeft wit vruchtvlees, de bosbes rood. En de blauwe bes is groter en zoeter dan de bosbes. Verder allebei even lekker en beide supergezond, kleine bommetjes met anti-oxidanten, vitaminen en mineralen.

              Friday, 12 August 2011

              Sloppy Joes


              We beginnen vandaag met een met bekentenis: Ik ken Amerika alleen maar van de televisieseries en films. Ik heb nog nooit een voet op Amerikaanse bodem gezet. Never been there, never done that (yet, I hope)! Al voelt het door al die films en series toch als of ik het een beetje ken of er weleens geweest ben. Natuurlijk gaat er niets boven "the real thing" maar bekende plekken zoals o.a. de fontein in Central Park of Beverly Hills en Hollywood zijn toch wel vertrouwd geraakt.

              Monday, 8 August 2011

              Voor Marie! Krabsalade met grapefruit, avocado en ei

              Lang, lang, lang geleden op een warme en mooie zomeravond heeft een meisje een keer voor een van haar vriendinnen gekookt. Het was een overheerlijke salade van krab, grapefruit en ei. Het vriendinnetje vond het lekker en na afloop vroeg of ze het recept kon krijgen. "Natuurlijk!" zij het meisje "Ik zal het je wel toesturen.". Maar het meisje had het druk en ze vergat de belofte en tot nu heeft het vriendinnetje het recept nog niet gekregen.

              Friday, 5 August 2011

              Bloemkoolsoep met gorgonzola en salie-olie


              Vergeten groenten, je hoort er de laatste jaren verschrikkelijk veel over. Bijvoorbeeld pastinaak, schorseneren, aardpeer en kardoen, ze staan tegenwoordig weer op de kaart (ook in menig restaurant). Sommige zijn zelfs "weer" te koop bij de grote supermarktketens. Dus mag je dan nog wel van vergeten groente spreken! Echter in het supermarktschap is maar beperkt ruimte dus dit gaat ten koste van andere groente als in een heuse groenteoorlog.
              var linkwithin_site_id = 1074661; Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...